موسیقی مینیمال چیست؟

موسیقی مینیمال (به انگلیسی: Minimal Music) سبک و تکنیکی از موسیقی است. پیدایش این سبک واکنشی به پیچیدگی نظری و عملی موسیقی مدرن بود.

تاریخچه موسیقی مینیمال

این سبک موسیقی در سال 1960 با چهار آهنگساز بزرگ و سرشناس آمریکایی شکل گرفت. این چهار آهنگساز که هنوز نیز زنده هستند، «لا مونته یانگ»، «تری ریلی»، «استیو رایش» و «فیلیپ گلس» بودند. در ابتدا به شکل گونه ای از موسیقی تجربی شناخته شد و به آن مدرسه هایپنوتیک نیویورک (New York Hypnotic School) گفته می شد. طبق تحقیقات ریشه های اصلی موسیقی مینیمال را هنرمندان وقت از انقلاب اکتبر روسیه گرفته اند.

تعریف و ویژگی های موسیقی مینیمال

منظور از اختصار در موسیقی با گرایش های مینیمالیستی اشاره به عناصر سازنده و ساختار موسیقایی آن موسیقی است. در حالی که در هنر مینیمال، عناصر سازنده اثر به اشکال هندسی محدود شده است در موسیقی مینیمال تعداد نت ها، فواصل و شدت کاهش می یابد. علاوه بر این آهنگسازان این سبک از استفاده از ساختارهای پیچیده موسیقیایی اجتناب می کنند.

ویژگی های کلی این موسیقی هارمونی های ثابت، پالس های یکنواخت، تغییر فرم آهسته و تدریجی و تکرار عبارت های موسیقی یا بخش های کوچک تر به مثابه موتیف ها یا سلول ها است. این سبک ممکن است ویژگی های دیگری مانند تغییر مُد داشته باشد.

آهنگسازان شاخص سبک مینیمال

علاوه بر آهنگسازان آمریکایی سبک مینیمال (لامونته یانگ، تری ریلی، استیو رایش و فیلیپ گلس)، در اروپا موسیقی آهنگسازان دیگری مانند «لوییس آندریسن»، «کارل گویوارتز»، «مایکل نایمن»، «گاوین برایرز»، «استیو مارتلند»، «هنریک گورتسکی»، «آروو پارت» و «جان تاونر» نشان دهنده برخی ویژگی های موسیقی مینیمال است.

موسیقی مینیمال در دهه ۱۹۷۰ میلادی بر تعداد زیادی از گروه های موسیقی راک مانند «گروه یس»، «آیرون باترفلای»، «جفرسن ایرپلین» و در دهه ۱۹۸۰ میلادی بر جنبش «نیو ایج» تأثیر گذاشت.

سبک مینیمال چیست؟

مینیمال به معنای کوتاه، موجز و خلاصه است. هنر مینیمالیسم در وهله اول زمانی که شکل می گیرد در موسیقی و هنرهای تجسمی خود را نشان می دهد و سپس وارد ادبیات می شود و راه خود را به صورت داستان های مینیمال پیدا می کند.

موسیقی مینیمال که ممکن است عامه پسند نباشد، تک تک نت ها و خلاصه گویی (هارمونی پیچیده ای ندارد و ساده به ماجرا نگاه می کند) ارزشمند هستند و در واقع این نوع موسیقی به شما اجازه فکر می دهد. در عین نبود فلسفه ای خاص در موسیقی مینیمال، این سبک مخاطب را به فکر وا می دارد لذا وقتی قطعه ای را گوش می دهید با توجه دقیق به جزئیات آن، مدت زمان آن را احساس نمی کنید و این همان ایجاز موسیقی مینیمال است.

«استیو رایش» را حد وصل موسیقی کلاسیک غربی به موسیقی امروز می دانند، همچنین «فیلیپ گلس» دیگر بنیانگذار موسیقی مینیمال است. «لا مونته یانگ» از نخستین مینیمالیست ها در هنر موسیقی است و شخصا موسیقی روحانی را بسیار دنبال می کند.

دیدگاه شخصی

با وجود آن که نیم قرن از این مکتب می گذرد، ما در زمانه فعلی نیاز بیشتری به موسیقی مینیمال داریم. چراکه با بالا رفتن سرعت زندگی و پیشرفت تکنولوژی، مردم دیگر حوصله گوش دادن به موسیقی های بلند یا خواندن آثار ادبی طولانی را ندارند. و شاید این نوع موسیقی مشکل عجول بودن مردم ناشی از روزمرگی ها، گرفتاری ها و غرق شدن در زندگی مدرن امروزی را حل کرده باشد.

0
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ