نقدی بر فیلم جاده مالهالند

دیوید لینچ، فیلمساز نامتعارفی است، کسی مانند لوئیس بونوئل، که مخاطبش را توامان مسحور و متحیر می کند. او اولین فیلمش “شش مردی که  حالشان بد می شود” را در 1966 ساخت که زمانش یک دقیقه بود. از آن پس در طول 35 سال گذشته غیر از داستان استریت (که قصه ای سرراست و واقع گرایانه داشت و در جهانی واقعی می گذشت)، در فیلم هایش دنیایی شیزوفرنیک را تصویر کرده که آمیزه ای ناآرام از معصومیت و تباهی، عشق…

بیشتر بخوانید
0
اشتراک‌گذاری