گردشگری در میانکوه درگز

این هفته به همراه دوستان و همنوردانی که از قوچان آمده بودند، در دهستان میانکوه طبیعتگردی کردیم. میانکوه دهستانی است در بخش چاپشلو شهرستان درگز به مرکزیت روستای کپکان.

میانکوه منطقه زیبایی در درگز است که شامل روستاهای بسیاری می شود. این منطقه دو دره طویل و مهم دارد که اغلب روستاهای منطقه در طول همین دو دره مستقر هستند. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385، جمعیت دهستان میانکوه 4409 نفر (1117 خانوار) بوده است. جمعیت این دهستان در سال 1390 به 3888 نفر رسیده است.

کوه کماس با ارتفاع حدودا دو هزار و هفتصد متر این دو دره را از هم جدا می کند و از فراز قله و خط‌الراس کماس امکان مشاهده همزمان هر دو دره وجود دارد. دره دهشت به سنقز و دره دربندی به ریشخوار. امتداد این دره ها تا نزدیکی مرز شهرستان درگز با شهرستان چناران و کوه هزارمسجد کشیده شده و مسیر بسیار جذابی برای دره نوردان کوهنوردان و دوچرخه سواران است.

دهستان میانکوه توسط کوه های الله اکبر از دشت درگز جدا می شود. دامنه شمالی کوه الله اکبر به دشت درگز منتهی می شود. و دامنه جنوبی کل دهستان میانکوه را شامل می شود. سمت غربی دهستان میانکوه به شهرستان قوچان ختم می شوذ، جاده قدیمی بین شهرهای قوچان و درگز از میانکوه می گذشت.

در مسیر دره دهشت به سنقز؛ روستاهای دهشت، حصار علیا و حصار سفلی، حلقه‌کمر، کلاته جوین، کلاته بهبودی ها، دوآبی علیا و دوآبی سفلی، شهرک دوآبی، علی‌آباد، سنقز (سه تا روستا) و … وجود دارند.

حالا نکته جالب توجه این است که انتهای دو دره یک دره دیگر هست که این دو دره را به همدیگر وصل می کند و بسیار بکر و وحشی و پرآب و مشجر است.

از آخرین روستای میانکوه یعنی سنقز می شود به زنگلانلو در دشت درگز رسید. از علی‌آباد هم می شود به ریشخوار رسید. یعنی از دل رشته کوه کماس که امتدادش به هزارمسجد می رسد، می شود بین دو دره یک شور‌ت‌کات یا میانبر زد.

فاصله کبکان مرکز میانکوه تا ریشخوار 35 کیلومتر و تا سنقز هم همین حدود است. این دو روستای ذکر شده آخرین روستاهای درگز هستند و بعد از آن ها شهرستان چناران شروع می شود.

در انتهای میانکوه؛ از سمتی می شود به روستای بزرگ لایین‌نو و لایین‌کهنه و کلات رسید و از سمتی هم می شود به بقمیش و رادکان در چناران رسید. امیدوارم تصور کرده باشید که کروکی و نقشه جعرافیایی این دو دره و موقعیت شان چگونه است.

مسیر پیمایش ما از روستای دربندی ژور به علی آباد بود. با اجازه گرفتن از یکی از اهالی روستا درون یکی از باغ های روستای علی آباد و کنار رودخانه چادر زدیم. روز بعد به پیمایش دره پرداختیم و هدف ما بازید از آبشارهای مسیر رودخانه بود.

روستای دربندی ژور

مهم ترین روستای دهستان میانکوه روستای دربندی ژور (علیا) است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385، جمعیت دربندی ژور 599 نفر (128 خانوار) بوده است. روستای زیبای دربندی ژور در جنوب شهرستان درگز واقع شده و تا مرکز شهر 50 کیلومتر فاصله دارد.

این روستا به علت آب و هوای بسیار خوب و طبیعت بکر و نابش از دیرباز مورد توجه مردم منطقه بوده است. رودخانه پر آبی از وسط آن می گذرد، همچنین دارای چشمه های آب شیرین فراوان است، باغات سرسبز بسیار و آب و هوای معتدل و کوه های بسیار زیبا و سر به فلک کشیده دره مشجر و پر آب و … از جذابیت های طبیعی دیگر این روستای زیبا هستند.

زبان مردم روستا کوردی (کرمانجی) است. آب و هوای آن سرد کوهستانی و شغل اغلب اهالی کشاورزی و دامداری است. عمده محصولات کشاورزی آن سیب درختی، سیب زمینی، هلو، گردو، گلابی، غلات، زردآلو، آلبالو، گیلاس هستند.

روستای علی آباد

علی آباد النچگ، روستایی از توابع بخش چاپشلو شهرستان درگز است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385، جمعیت این روستا 68 نفر (17 خانوار) بوده است.

0
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ