بلوار کلاهدوز: یک روز زیبای بارانی به دنبال کتاب

توسط

روز هشتم اسفندماه سال 91 بود. بوی عید نوروز می آمد هر چند اوضاع مردم و اقتصاد اون روزهای مملکت خوب نبود و نیست ولی باز هم خیابان ها شلوغ بود! انگاری دوروبر عید مردم سرشان شلوغ می شود چه بخواهند و چه نخواهند! البته مقصودم از شلوغی این روز، ازدحام جمعیت نیست بلکه ترافیک شهری است. فناوری و صنعتی شدن برای مردم راحتی، رفاه و آرامش (ظاهرا که اینگونه است) به ارمغان آورده است و مردم نیز اسیر آن شده و در برابرش تعظیم کرده اند. چرا که حتی برای خریدن یک نان تا سر کوچه شان نمی توانند از وسایل نقلیه چشم پوشی کنند. در این حال و احوال توی بلوار کلاهدوز مشهد دنبال یک کتابفروشی می گشتم تا برای خوشآمدگویی به دوست عزیزی که داشت به مشهد سفر می کرد و اتفاقا تولدش هم چند روز قبل بود دو جلد کتاب هدیه بگیرم. وقت کمی داشتم. گیر نیاوردن کتاب های موردنظر و مناسب از یک سو و پیدا نکردن کتابفروشی از سویی دیگر مرا نگران و همچنین کلافه کرده بود. نیم ساعت بیشتر وقت نداشتم! انواع و اقسام فکرهای ناجور به سرم زد! نکند آن چیزی که به دنبالش هستم را پیدا نکنم و شرمنده دوستم شوم؟ واااای او کتاب خیلی دوست دارد نمی توانم چیز دیگری برایش بگیرم! اگر هم چیزی باشد که او دوست دارد در آن هنگام بعلت استرس و عجله ای که داشتم چیزی به ذهنم خطور نمی کرد.

گاهی وقتها بر طبق یک قانون نانوشته دنبال همان چیزی که هستی ناگهان گم و گور می شود. بارها برای من این اتفاق افتاده است. خاطرم هست هر وقت سری به دفتر ماهنامه سویدا در بلوار کلاهدوز می زدم در مسیرم حداقل دو الی سه کتابفروشی می دیدم ولی اکنون هر چه بیشتر می گشتم کمتر موفق می شدم. کاش قبلا حداقل آدرس یکی از آنها را بخاطر می سپردم. یک لحظه چشمم به یک فروشگاه کوچک لوازم تحریر افتاد. به سویش دویدم تا شاید فردی که آنجاست بتواند کمکی به من بکند. با عجله ای که داشتم نگاهی سریع به قفسه انداختم از کتاب که خبری نبود ولی حداقل کاغذ کادوی کتابها را گرفتم. کتاب هایی که اصلا معلوم نبود پیدا می شوند یا نه! با ناامیدی قصد بیرون آمدن داشتم رویم را که برگرداندم تا در را باز کنم. آنطرف خیابان نوشته بود “کتابسرای سارا” . اوه اگر کتابفروش دختری بنام سارا هم باشد که عالی می شود!

هیجان زده شدم و حس قشنگی مانند پیدا کردن یک گنج به من دست داد. انگار گمشده ای را پس از سالها پیدا کرده بودم. آن مسیر را همان روز و به منظور پیدا کردن یک کتابفروشی طی کرده بودم ولی آنرا ندیده بودم؛ شاید استرس باعث شده بود که کمی گیج شوم! شاید هم این فروشگاه دوست داشتنی بعلت وجود فروشگاه های بی شمار مبل و لوازم خانگی که بلوار کلاهدوز را غرق کرده اند میان آنها گم شده بود و تشخیص آن کمی مشکل می شد! قبل از پیدا کردن کتابفروشی غرق شده بودم! باور کنید غرق شده بودم ولی در افکارم، بیچاره افکار من! با خوشحالی داد زدم خشکی خشکی! آنقدر عجله داشتم و حواسم پرت شده بود که غرق شدن در افکار را با غرق شدن در دریا اشتباه گرفته بودم. یک آن بخود آمدم که همه اتومیبیل های پشت چراغ قرمز در تقاطع آبکوه و کلاهدوز مرا نگاه می کنند. کمی قرمز شدم. شاید با خود فکر می کردند چه دیوانه خوش تیپی هستم! مثل برق از خیابان گذشتم و خودم را به کتابفروشی رساندم.

روز بسیار زیبایی بود چون هوا ابری بود و بارش باران نیز همچنان بصورت نم نم ادامه داشت و این هوای مورد علاقه ام بود. عاشق این هوا هستم شاید روزی بخاطر این هوا هم که شده برای همیشه به لندن بروم. البته شاید! داخل کتابفروشی که شدم با صحنه زیبایی روبرو شدم که استرس هایم را زدود و بمن آرامش زیادی دست داد؛ شاید بخاطر سارا خانم بود! کتابفروشی پر بود از کتابهای مختلف؛ و مردی با آرامش روی صندلیش نشسته و در حال مطالعه بود و چای می نوشید؛ با نگاهی گذرا به قفسه های کتاب دیگر خیالم راحت شد که کتاب هایی را که می خواستم در این مکان پیدا خواهم کرد. شومینه روشن بود و برای منی که کمی سردم شده بود ظاهرا جذابیت زیادی داشت ولی من داشتم به چیز دیگری فکر می کردم. اشتباه حدس زدید به سارا خانم فکر نمی کردم بلکه به چای داغ می اندیشیدم. بله چای! با خود گفتم توی این هوای سرد نوشیدن یک چای داغ حتما می چسبد.

پس سارا خانم کجاست؟ اصلا سارایی در کار نبود! در همان حال که سوالهایم شروع شده بود و قفسه ها  را تماشا می کردم کنار شومینه ایستادم و خودم را کمی گرم کردم. دیدم کتابفروش مهربان برایم چای آورد. هان؟ ای خدا! کاشکی چیز دیگری آرزو می کردم. به هرحال کیفور شدم و چای را داغ داغ سر کشیدم. دنبال کتاب سیاه مشق بودم که آنرا برداشتم و با اطلاعات خوبی که آقای ابراهیمی صاحب کتابفروشی به من دادند یک جلد کتاب دیگر نیز انتخاب کردم و دو جلد کتاب نیز برای خودم برداشتم از جمله رمان یازده دقیقه پائولو کوئلیو و رمان فوق العاده جذاب و خوب ایرانی به نام کافه پیانو نوشته فرهاد جعفری.

شعله های آتش کماکان زیبا و گرم بودند و من هر از گاهی دستانم را به آن نزدیک می کردم. همانند آن شعله ها گپ زدنمان هم گرم و صمیمی شده بود؛ در حین گفت و گو با آقای ابراهیمی متوجه شدم که ایشان هم علاقه زیادی به طبیعتگردی و کوهستان دارد و کوهنوردی نیز می کند. دیگر دوست شده بودیم و تبادل شماره و کارت ویزیت قطعی بود. با عجله ای که داشتم کتابها را برداشته و با آقای ابراهیمی خداحافظی کردم. قول دادم که بزودی برگردم و با هم بیشتر گپ بزنیم و هم چنین توی وبلاگم راجع به کتابفروشی سارا و ماجرای آنروز بنویسم. می بینید که این کارو کردم! آنجا حس خوبی به من دست می دهد دوباره می آیم آقای ابراهیمی.

15 نظر
  1. هاجر 9 سال قبل
    پاسخ

    حس زیبایت را خیلی جالب انتقال دادی
    دمتون گرم
    الان منم دلم چای خواست

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      متشکرم هاجرخانم

  2. مهوش 9 سال قبل
    پاسخ

    حس قشنگتون رو با تمام وجود احساس كردم. قلم روانی دارين. ممنون

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      مهوش خانم، خوشحالم که نگارش این خاطره زیبا مورد پسندتون واقع شده است.

  3. مونا 9 سال قبل
    پاسخ

    خوش به حال دوستي كه براش كتاب خريدين!

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      آره واقعا خوش بحالش … همچنین خوش بحال من که توی اون هوای عالی و زیبا دنبال کتاب بودم و با یک فرد خیلی خوب هم آشنا شدم.

  4. باران 9 سال قبل
    پاسخ

    با این قلم شیوایی که داری چرا نویسنده نشدی؟ میثم کوئلیو

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      با حمایت و دلگرمی های شما دوستان و یاران عزیز قدمهای اولیه را کم کم بر میدارم.

  5. افسانه 9 سال قبل
    پاسخ

    وای اگه مشهد بودم حتما یه سر می رفتم به کتابفروشی سارا … خب دلم خواست. البته با این نگارش انگار منم اونجا رفتم عاااااااااالی بود میثم جان موفق باشی 🙂

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      متشکرم افسانه خانم. تشریف بیارید مشهد. قول میدم راهنمای گردشگری خوبی برای شما و گروه تون باشم.

  6. نازنین 9 سال قبل
    پاسخ

    آقا میثم، من بعنوان یکی از همکاراتون تو سایت بسیار زیبای گردشگری تون به نام دنیای سفر، این قلم بسیار زیبا و نافذتون رو تبریک میگم. مطمئنم شما اگر اراده کنید یکی از نویسندگان مطرح جهان خواهید شد. موفق باشید

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      خیلی متشکرم نازنین خانم … شما به بنده خیلی لطف دارید.

  7. اکرم 9 سال قبل
    پاسخ

    سلام آقامیثم. تو توانایی نویسنده شدن رو داری خواستن توانستن است انشاله که به آرزوت برسی. یک خورده شیطونم هستی ها. البته جوونی دیگه باید مقداری جوونی کرد. در ضمن خدا به آدم شانس بده که یک همچی دوستایی نصیب آدم کنه. خوشا به حالش

    • مدیر 9 سال قبل
      پاسخ

      خانم دکتر باور کنید من اونطور که فکر می کنید نیستم فقط یه کمی شیطونم که اونم لازمه بخدا.
      بله … خوش به حال من که یک دوست فرهیخته و باکلاس داشتم که میخواستم براشون کتاب بخرم. چیزی که ایشون از آن بعنوان طلا یاد می کنند.

  8. س.ر 4 سال قبل
    پاسخ

    الان شده کتابفروشی باران

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید