آیلندپیک، جزیره ای یخی در آسمان

قله آیلند یا ایمجا تسه (به انگلیسی: Island peak، Imja tse) با 6189 متر ارتفاع، یک کوه در پارک ملی ساگارماتا در منطقه هیمالایا، در شرق نپال است.

علت نامگذاری

نام آیلند در سال 1951 توسط گروه اریک شیپتن بر این قله گذاشته شد. علت این نامگذاری این بود که این قله همچون جزیره ای یخی در آسمان نمایان است. این قله بعدها در سال 1983 به ایمجاتسه تغییر نام داده شد اما قله آیلند بصورت فراگیرتری مورد استفاده قرار می گیرد. این قله بر روی انتهای خط الراس جنوبی قله لوتسه واقع شده است.

اولین صعود به قله آیلند به یک تیم سوئدی تعلق دارد که در سال 1956 به منظور تمرینی برای صعود به قله اورست و لوتسه پا بر روی این قله گذاشتند.

صعود به قله آیلندپیک

مسیر یک: برای صعود به قله آیلند یکی از گزینه ها شروع در حدود ساعت 2 و 3 بامداد از بیس کمپ در ارتفاع 5087 متری که پارشایا گیب نام دارد است.

مسیر دو: گزینه دیگر که رایج تر است و باعث کاهش زمان و انرژی مصرفی می شود، رفتن تا بالاترین کمپ در ارتفاع 5600 متری است. اما نیاز به تأمین آب و نگرانی استراحت در ارتفاع بالا ممکن است باعث شود که کوهنوردان شروع از بیس کمپ را انتخاب کنند. از کمپ اصلی اورست تا بالاترین کمپ یک مسیر پیشمایشی معمولی است، اما در بالای کمپ نهایی شکاف های عمیق یخی و مسیرهای صخره ای که برای صعود از آن ها باید بصورت «دست به سنگ» به مسیر ادامه داد کار را قدری دشوار می کند. در بالای شکاف ها، صعود از یخچال ها و عبور از شیب های تند برفی و یخی شروع می شود. از اینجا ممکن است طناب های ثابت توسط افراد آشنا به مسیر نصب شده باشد تا بتوان به وسیله آن ها حدود 100 متری خط الراس رسید. با توجه به شیب تند زیر خط الراس صعود به قله کار دشواری است. بر فراز خط الراس، با اینکه قله اورست ده کیلومتر فاصله دارد اما قله تنومند لوتسه چشم انداز را بسته است. از آنجا حدود 2300 متر بالاتر قله قرار دارد.

شکاف یخی راس دیواره

یک شکاف یخی عظیم در بالای دیواره که به خط الراس قله می انجامد گاهی باعث می شود تیم ها بازگشت را به ادامه صعود ترجیح دهند. در آوریل 2009، انجمن کوهنوردی نپال در مسیر شکاف پلکان نصب کردند. از شروع زمان کوهنوردی 2016، یک نردبان ثابت پنج متری از جنس آلمنیوم در آن شکاف یخی نصب شد.

19
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ